Luzy w całym silniku mają kluczowe znaczenie. Często mówimy o luzach łożysk korbowodu i łożysk głównych, ale niezwykle krytycznym luzem, o którym nie mówimy zbyt wiele, jest luz sworznia nadgarstka. Po prostu przyjmujemy za pewnik, że jeśli szpilka w nadgarstku wejdzie w wędkę, wszystko jest w porządku. Kiedy budujesz pływającą kombinację nadgarstka i sworznia, prześwit pomiędzy sworzniem a mniejszym końcem wędki jest czymś, co należy sprawdzić i ustawić w trakcie montażu.
W przypadku kilku ostatnich nowych zestawów korbowodów, które kupiliśmy do korbowodów pływających, prawie wszystkie pozwalały na łatwe przesuwanie nowych sworzni nadgarstka na miejscu, ale luz był mniejszy niż {{0}}.0 01 cal — często tak ciasny jak 0.0006 do 0,0007 cala. Te sworznie na nadgarstki naprawdę wymagają prześwitu od 0,001 do 0,0012 cala, aby zapewnić właściwe smarowanie. Zawsze należy to sprawdzić w warsztacie mechanicznym, szczególnie w przypadku nowych korbowodów, i zwiększyć luz, jeśli jego wartość jest mniejsza niż 0,001 cala.
Znajomy konstruktor silników doświadczył niedawno uszkodzenia tłoka w starannie zbudowanym Chevy o 750-mocy mechanicznej, z małymi blokami, gdzie problem został zapoczątkowany przez ciasny luz pomiędzy sworzniem nadgarstka a tuleją korbowodu. Wiązanie pomiędzy dwoma elementami spowodowało obciążenie wzdłużne tłoka. To z kolei spowodowało zacieranie się tłoka o ściankę cylindra, co ostatecznie doprowadziło do problemów z kontrolą oleju. Cały łańcuch zdarzeń miał swoje korzenie w zbyt ciasnym luzie tulei sworznia nadgarstka.
W pełni pływające drążki wymagają odpowiedniego prześwitu pomiędzy sworzniem a korbowodem, aby umożliwić zarówno odpowiednie smarowanie, jak i zapobiec zakleszczeniu sworznia przegubu. Często może wystąpić przesunięcie tolerancji, gdy luz sworzni jest zbyt mały, dlatego najlepiej to sprawdzić przy każdym zastosowaniu nowej kombinacji korbowodów lub tłoków.